كِتابَ اللّهِ وَعِتْرَنَي لَنْ يَفْتَرِفا حَتّي يَرِدَا عَلَيَّ الْحَوْضَ « 1 » ماييم عالم به تأويل و تنزل قرآن . ماييم كه در قرآن شريف ، معصوم و مطهر نام برده شده‌ايم - انَّما يُريدُ اللَّهُ لِيَذْهِبَ عَنْكُمُ الّرِجْسَ اهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيْراً « 2 » بايد همه از ما اطاعت كنند ؛ زيرا در قرآن به آن امر شده‌اند . - اطِيعُوا اللَّهَ وَ اطِيعُوا الرَّسُولَ وَاولِي الْأمْرِ مِنْكُمْ « 3 » . ماييم كسانى كه در قرآن مودت آنان بر مردم واجب شده است - قُلْ لَااسْئَلُكُمْ عَلَيْه‌ِاجْراً الَّاالْمَوَدَّةَ فِيَ الْقُرْبي « 4 » ماييم كسانى كه در قرآن مودت ما حسنه شمرده شده است - وَمَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فِيهَا حُسْناً « 5 » - صلح امام حسن ( ع ) يكى از كارهاى مفيد براى اسلام و مسلمين صلح امام حسن ( ع ) با معاويه است . اين عمل مفيد براى كسانى كه آگاهى تاريخى و اسلامى ندارند ، مورد شك است كه چرا حضرت حسن با معاويه صلح كرد و چرا مثل امام حسن قيام ننمود ؟ ! مطلبى كه قبل از هر چيز لازم مىدانيم متذكر شويم ، اين است كه قيام امام حسين ( ع ) بعد از گذشت بيست سال از صلح امام حسن واقع شده است . امام حسين ، ده سال با حضرت امام حسن بود و بايد تابع حضرت امام حسن باشد . او ده سال بعد از امام حسن ، امام بود و در رهبرى اختيار تام داشت ؛ ولى قيام نكرد ، و قيام ايشان پس از ده سال از امامت او به وقوع پيوست . اگر ايرادى باشد - كه قطعاًنيست - بر هر دو وارد است . خود اين مطلب دليل است كه قيام ، زمينه و اقتضاء مىخواهد و در آن بيست سال چنين زمينه و اقتضايى نبوده است .

--> ( 1 ) - صحيح‌ترمذى و تاربخ بغداد و ينابيع الموده و . . . ( 2 ) - احزاب / 56 ( 3 ) - نساء ، قسمتى از آيهء 59 ( 4 ) - شورى ، قسمتى از آيهء 23 - ارشاد شيخ مفيد ( ره ) ( 5 ) - شورى ، قسمتى از آيهء 23 - ارشاد شيخ مفيد ( ره )